Menu Zamknij

Listy Biskupów z Münster do wiernych

 Słowo Biskupa Ordynariusza Diecezji Münster Felixa Genna

 

Drogie słuchaczki i słuchacze,

Szczególnie Wy, drogie Siostry i drodzy Bracia w Diecezji Münster

Pozdrawiam Was w szczególnie wyjątkowej sytuacji, której nikt z nas nigdy dotąd nie doświadczył, i której jeszcze kilka tygodni temu nikt sobie nie umiał tak wyobrazić.

Nasza codzienność zmieniła się radykalnie i pozostanie tak jeszcze przez jakiś czas.

Wszyscy jesteśmy wezwani do wielkiej solidarności, co oznacza, że tym bardziej okazujemy sobie bliskość, im większy zachowujemy dystans. Brzmi to w praktyce paradoksalnie, ale jest bardzo pomocne. Zrozumiałe jest, że wielu z was się boi. Martwią się nie tylko o siebie, ale przede wszystkim o rodziców, dziadków, chorych i potrzebujących opieki. Chcę Was zapewnić: łączę się z Wami wszystkimi w modlitwie. Nie wolno nam wątpić, ale musimy mieć nadzieję i pomimo trudnej sytuacji w niej trwać.Mamy do tego wiele powodów: Doświadczam decyzji polityków, którzy działają z pełną odpowiedzialnością. Przeżywam wielką falę pomocy i solidarności, szczególnie wśród tak zwanych grupryzyka.Doświadczam pracodawców, którzy przede wszystkim dbają o zdrowie swoich pracowników. I doświadczam chrześcijan, którzy odnajdują siłę, odwagę i zaufanie w modlitwie, którą przekazują i niosą innym. W ostatnich dniach również ze strony diecezji musiały zostać podjęte decyzje mające na celu spowolnienie rozprzestrzeniania się wirusa. Nie wolno nam narażać ludzi na zagrożenie. Wszystkie msze święte, nabożeństwa i wydarzenia w naszej diecezji są zatem ZAWIESZONE do odwołania. Nie oznacza to jednak w żadnym wypadku, że życie religijne lub duchowe w naszej diecezji przestaje funkcjonować – wręcz przeciwnie. Każdego ranka o godz. 8:00 z naszej katedry Św. Pawła, a także wieczorem o godz.18:00 z kościoła Lamberti drogą internetową transmitujemy msze święte celebrowane bez obecności wiernych na żywo. Z sanktuarium w Kevelaer transmitowane są codziennie msze święte i nabożeństwa przez Internet. Podobne oferty w Internecie, radiu i telewizji tworzą też inne parafie w naszej i innych diecezjach. Kapłani w naszej diecezji będą nadal – bez udziału wiernych, ale jako przedstawiciele Was wszystkich, odprawiać msze św. w pustych kościołach. W obecnej sytuacj i szczególnie sprawowanie Eucharystii jest naszym zadaniem, jako Kościoła, aby nieść ludzkie troski przed Boga i pozostawać z nimi w dalszym ciągu w jedności duchowej. Serdecznie Was zapraszam do przeżywania Eucharystii duchowej, do wspólnej modlitwy i przyjmowania Słowa Bożego lub poprzez lekturę Pisma Świętego do utrzymywania stałego kontaktu z Jezusem. Pomimo, że nie możecie przyjąć komunii, jesteście poprzez pielęgnowanie komunii duchowej i wspólnoty z Jezusem w ten sposób z Nim wciąż głęboko związani. W ten sposób możecie teraz w waszych rodzinach intensywniej jak dotychczas zatroszczyć się o wspólną modlitwę i odkryć ją na nowo, zanosząc swoje troski i zawierzając Bogu swoje sprawy. Mam nadzieję, że doświadczycie, jak „Modlitwa Pańska” lub „Pozdrowienie anielskie- Zdrowaś Maryjo” może dodawać sił i pewności siebie. Siły i pewności siebie dodaje mi zachowanie tak wielu ludzi w naszej diecezji, którzy dbają o to, aby życie toczyło się dalej dobrze i zgodnie z wytyczonymi wymogami. Jestem myślami z lekarzami, pielęgniarkami i personelem w domach starców. Ale myślę też o naszych politykach, pracownikach urzędów zdrowia i naukowcach. Moimi myślami obejmuję pracowników supermarketów, piekarni, transportu publicznego i aptek. Wam wszystkim i tym, których może zapomniałem wymienić wyrażam swoje szczere podziękowanie i uznanie. Obejmuję nim także w szczególności pracowników kościoła, którzy obecnie dokonują w różnych dziedzinach świetnych rzeczy. Modlę się za was wszystkich i jednocześnie proszę: módlcie się też za mnie! Szczególnie polecam troskę o osoby starsze i samotne, które przeżywają obecnie szczególnie trudny czas, i są być może na swój sposób zagrożone. Z pewnością posiadacie wystarczająco kreatywną wyobraźnię, by się nie odizolować, ale wykazać w charytatywnej pomocy i miłości do bliźniego. Bądźmy pełni nadziei i umocnieni wiarą w Zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa. Dzielmy się zaufaniem, które dał nam Dietrich Bonhoeffer w naprawdę zagrażającej życiu sytuacji, gdy napisał krótko przed swoją egzekucją w 1945 roku: „Cudownie zabezpieczeni w dobre moce, pewnie oczekujemy tego, co może nadejść. Bóg jest z nami wieczorem i rano, a już z pewnością każdego nowego dnia”.

Drogie Siostry i Bracia,

chciałbym zakończyć modlitwą, którą przejąłem od mojego współbrata z Trier, biskupa Stephana, a którą Wam teraz z serdecznymi życzeniami, żebyście wszyscy pozostali zdrowi i z serdecznymi pozdrowieniami wypowiem: Jezu, nasz Boże i Zbawicielu, w czasach zagrożenia i niepewności dla całego świata przychodzimy do Ciebie i prosimy Cię:

  • za osoby zarażone i chore na wirusa Corona;
  • za tych, którzy są niepewni i się boją;
  • za wszystkich pracujących w sektorze opieki zdrowotnej i z wielkim zaangażowaniem poświęcającym się dla chorych;
  • za osoby odpowiedzialne za politykę w naszym kraju i na arenie międzynarodowej, które każdego dnia muszą podejmować trudne decyzje dla dobra ogółu;
  • za wszystkich odpowiedzialnych za handel i gospodarkę;
  • za zaniepokojonycho egzystencję zawodową i ekonomiczną;
  • za osoby, które boją się, że będą zapomniane;
  • za nas wszystkich, którzy nigdy dotąd nie byliśmy skonfrontowani z taką sytuacją;

Panie, obdarzaj nas swoją mocą, pomóż nam, aby rozsądek nie oddzielał się od serca. Umocnij w nas ducha wzajemnego szacunku, solidarności i wzajemnej troski. Pomóż nam nie oddalać się od siebie wewnętrznie. Wzmocnij nasza wyobraźnię, abyśmy potrafili znaleźć sposoby na pozostanie z sobą w kontakcie. Pomimo tego, że nasze możliwości fizycznego doświadczania siebie we wspólnocie modlącej się są ograniczone, umacniaj nas w pewności, że poprzez modlitwę jesteśmy przez Ciebie wzajemnie połączeni. Przeżywamy Wielki Post. W tym roku zostają na nas nałożone postanowienia wielkopostne, rezygnacje, których nie podjęliśmy dobrowolnie, a które boleśnie zakłócą nasz styl życia. Boże, nasz Panie, prosimy Cię: niech ten Wielki Post da nam również łaskę pogłębienia naszej wiary i odnowienia naszego chrześcijańskiego świadectwa, przez przyjęcie przeciwności i wyzwań, które napotykamy i łaskę zrozumienia, że wszyscy jesteśmy dziećmi naszego wspólnego Ojca w niebie. Bądź uwielbiony na wieki.

Amen

Wasz

+ Felix Genn

Biskup Ordynariusz Diecezji Münster

 

 

 

DER BISCHOF VON MÜNSTER DR. FELIX GENN

Liebe Zuhörerinnen und Zuhörer, besonders Sie, liebe Schwestern und Brüder im Bistum Münster,

ich grüße Sie in einer ganz besonders außergewöhnlichen Situation, die keiner von uns bisher so erlebt hat, und die wir uns vor wenigen Wochen noch nicht so hätten vorstellen können. Unser aller Alltag hat sich radikal geändert. Das wird noch einige Zeit so bleiben.

Wir sind alle zu einer großen Solidarität herausgefordert, die bedeutet, dass wir einander Nähe zeigen, indem wir Distanz halten. Das klingt in der Tat paradox, ist aber sehr hilfreich. Verständlicherweise haben viele von Ihnen Ängste. Sie sorgen sich nicht nur um sich selbst, sondern vor allem auch um Eltern, Großeltern, Kranke oder ohnehin Pflegebedürftige. Ich möchte Ihnen versichern: Im Gebet bin ich mit Ihnen allen verbunden. Wir dürfen nicht verzagen, sondern dürfen trotz der schwierigen Situation hoffnungsvoll sein und bleiben. Dafür gibt es viele Gründe:

Ich erlebe Politikerinnen und Politiker, die verantwortungsvoll handeln. Ich erlebe eine große Welle der Hilfsbereitschaft und Solidarität gerade mit den sogenannten Risikogruppen. Ich erlebe Arbeitgeber, denen es zuerst um die Gesundheit ihrer Mitarbeiterinnen und Mitarbeiter geht. Und ich erlebe Christinnen und Christen, die Kraft, Mut und Zuversicht im Gebet finden und das auch an andere weitergeben.

Auch seitens des Bistums haben wir in den letzten Tagen Entscheidungen treffen müssen, die das Ziel haben, die Ausweitung des Virus zu verlangsamen. Wir dürfen Menschen nicht gefährden. Alle Gottesdienste und Veranstaltungen in unserem Bistum sind deshalb bis auf weiteres abgesagt. Das heißt aber in keiner Weise, dass das religiöse oder geistige Leben in unserem Bistum zum Stillstand kommt – ganz im Gegenteil.

Wir übertragen jeden Morgen um 8.00 Uhr die Feier der heiligen Messe aus unserem Paulus-Dom im Internet, ebenso um 18.00 Uhr die Eucharistiefeier in der Lamberti-Kirche; auch aus Kevelaer gibt es regelmäßige Gottesdienst-Übertragungen im Internet. Ähnliche Angebote im Internet, Radio und Fernsehen machen weitere Pfarreien in unserem Bistum und andere Bistümer.

Die Priester in unserem Bistum werden weiterhin – auch ohne Beteiligung der Gläubigen – stellvertretend für Sie die Messe feiern. Dies, weil in unserer Situation gerade die Feier der Eucharistie unser Auftrag als Kirche ist, um die Sorgen der Menschen vor Gott zu bringen und ihnen auch weiterhin geistlich nahe zu sein.

Ich lade Sie herzlich ein, die Eucharistie innerlich mitzufeiern, mitzubeten und das Wort Gottes aufzunehmen oder auch durch die Lektüre der Heiligen Schrift in Kontakt mit Jesus selbst zu bleiben. Wenn Sie die hl. Kommunion nicht empfangen können, sind Sie auf diese Weise trotzdem tief innerlich mit Ihm verbunden, pflegen mit Ihm Kommunion, Gemeinschaft. So können Sie jetzt in Ihren Familien vielleicht in besonderer Weise und intensiver als sonst das Gebet miteinander pflegen oder es neu entdecken, Ihre Sorgen und Anliegen vor Gott tragen. Sie werden dann hoffentlich erfahren, wie etwa das „Vaterunser“ oder das „Gegrüßet seist Du, Maria“ Kraft und Zuversicht spenden können.

Kraft und Zuversicht gibt mir auch das Verhalten so vieler Menschen in unserem Bistum, die dafür Sorge tragen, dass das Leben im Rahmen der Vorgaben gut weitergehen kann. Natürlich denke ich an Ärztinnen und Ärzte, Krankenschwestern und Krankenpfleger oder das Personal in Altenheimen. Ich denke aber auch an unsere Politikerinnen und Politiker, an die Mitarbeiterinnen und Mitarbeiter in den Gesundheitsämtern oder an die Fachleute aus der Wissenschaft. Und ich denke genauso an die Mitarbeiterinnen und Mitarbeiter in Supermärkten, Bäckereien, im ÖPNV oder Apotheken. Ihnen allen und vielen, die ich jetzt vielleicht vergessen habe, gelten mein aufrichtiger Dank und meine Anerkennung. Hier schließe ich insbesondere die kirchlichen Mitarbeiterinnen und Mitarbeiter ein, die in diesen Tagen in unterschiedlichen Feldern Großartiges leisten. Ich bete für Sie alle und bitte Sie zugleich: Beten Sie auch für mich!

Ganz besonders empfehle ich Ihnen die alten und einsamen Menschen, die es in diesen Tagen besonders schwer haben, ja vielleicht in ganz eigener Weise gefährdet sind. Sie haben sicherlich genug kreative Phantasie der Nächstenliebe, um hier Wege zu finden, dass sie nicht in Isolation geraten.

Seien wir aus unserem Glauben an den auferstandenen Jesus Christus hoffnungsvoll und zuversichtlich. Teilen wir die Zuversicht, die Dietrich Bonhoeffer uns in wahrhaft lebensbedrohlicher Situation vermacht hat, als er kurz vor seiner Hinrichtung 1945 schrieb: „Von guten Mächten wunderbar geborgen, erwarten wir getrost, was kommen mag. Gott ist bei uns am Abend und am Morgen und ganz gewiss an jedem neuen Tag.“

Liebe Schwestern und Brüder, ich möchte mit einem Gebet schließen, das ich von meinem Trierer Mitbruder Bischof Stephan übernommen habe, und das ich Ihnen mit dem Wunsch, dass Sie alle gesund bleiben und herzlichen Grüßen nun vorspreche:

Jesus, unser Gott und Heiland, in einer Zeit der Belastung und der Unsicherheit für die ganze Welt kommen wir zu Dir und bitten Dich:
• für die Menschen, die mit dem Corona-Virus infiziert wurden und erkrankt sind;

• für diejenigen, die verunsichert sind und Angst haben;

• für alle, die im Gesundheitswesen tätig sind und sich mit großem Einsatz um die Kranken kümmern;

• für die politisch Verantwortlichen in unserem Land und international, die Tag um Tag schwierige Entscheidungen für das Gemeinwohl treffen müssen;

• für diejenigen, die Verantwortung für Handel und Wirtschaft tragen;

• für diejenigen, die um ihre berufliche und wirtschaftliche Existenz bangen;

• für die Menschen, die Angst haben, nun vergessen zu werden;

• für uns alle, die wir mit einer solchen Situation noch nie konfrontiert waren.
Herr, steh uns bei mit Deiner Macht, hilf uns, dass Verstand und Herz sich nicht voneinander trennen. Stärke unter uns den Geist des gegenseitigen Respekts, der Solidarität und der Sorge füreinander. Hilf, dass wir uns innerlich nicht voneinander entfernen. Stärke in allen die Fantasie, um Wege zu finden, wie wir miteinander in Kontakt bleiben.
Wenn auch unsere Möglichkeiten eingeschränkt sind, um uns in der konkreten Begegnung als betende Gemeinschaft zu erfahren, so stärke in uns die Gewissheit, dass wir im Gebet durch Dich miteinander verbunden sind.
Wir stehen in der Fastenzeit. In diesem Jahr werden uns Verzichte auferlegt, die wir uns nicht freiwillig vorgenommen haben und die unsere Lebensgewohnheiten schmerzlich unterbrechen.
Gott, unser Herr, wir bitten Dich: Gib, dass auch diese Fastenzeit uns die Gnade schenkt, unseren Glauben zu vertiefen und unser christliches Zeugnis zu erneuern, indem wir die Widrigkeiten und Herausforderungen, die uns begegnen, annehmen und uns mit allen Menschen verstehen als Kinder unseres gemeinsamen Vaters im Himmel.
Sei gepriesen in Ewigkeit. Amen.

Ihr

+Felix Genn Bischof von Münster

 

16. März 2020

 

 

 

List Biskupa Dietera Geerlingsa do Katolików misji innych języków ojczystych w diecezji Münster

 

Drogie Siostry i drodzy Bracia w misjach katolickich i parafiach innych języków ojczystych w Diecezji Münster.

Serdeczne pozdrowienia dla Was wszystkich!

W tych tygodniach przeżywamy krytyczną sytuację ogólną, wywołaną rozszerzaniem się Corona -wirusa, której nie przeżywaliśmy na naszej szerokości geograficznej od czasów drugiej wojny światowej. Odpowiedzialny wysiłek całego świata zmierza do spowolnienia  rozprzestrzeniania się tego wirusa. To prowadzi do podejmowania drastycznych środków również w naszym kraju. Ze wspólnie sformułowanego listu katolickiego, ewangelickiego i ortodoksyjnego Kościoła w Niemczech cytujemy: „Z pewnością możecie sobie wyobrazić, jak ciężko było nam w tych niespokojnych czasach odmówić wszystkie oficjalne Msze Święte. Dla nas Chrześcijan jest to właśnie w trudnych czasach niezbędne, że szukamy bliższego kontaktu z Bogiem przez wspólne uczestnictwo we mszach świętych i nabożeństwach.” W obecnym momencie musimy okazywać sobie bliskość przez zachowanie dystansu, aby w ten sposób zawęzić panującą pandemię. To jest aktem miłości bliźniego. Ograniczenia dotykają nas wszystkich. Być może są niektórzy z Was osobiście, w waszym otoczeniu, waszej rodzinie albo gronie znajomych -również w ojczyźnie-przez tę chorobę albo nawet śmierć dotknięci. ,,Wielu jest z powodu zastoju społecznego zagrożonych w swojej egzystencji gospodarczej i konfrontowanych z troską  o swoją przyszłość“-ujmując w całość. Teraz zapowiada sią czas szczególnej solidarności i podziękowań wszystkim, którzyw służbie zdrowia, czasami do wyczerpania troszczą sią o chorych. Podziękowania należą sią wszystkim pomagającym, którzy angażują się dobrowolnie w przeróżnych potrzebach i trudnościach związanych z ogólną, obecną sytuacją. Podziękowania kieruję do tych wszystkich, którzy modlą się indywidualnie, w rodzinach albo grupach modlitewnych, odmawiają Różaniec umawiając sią nawet w tym celu w Internecie. Pandemia ma wymiary światowe: “Nie dotyka ona tylko nas,ale również ludzi z regionów wojennych Bliskiego Wschodu, szczególnie Syrii i w obozach dla uchodźców, gdzie ze względu na brakujące tam środki zabezpieczenia wzrasta jeszcze bardziej ryzyko zachorowania. Dlatego nie wolno nam również tego utracic z pola widzenia.” To wspólny wniosek; I dalej:” Jako Chrześcijanie jesteśmy mocno przekonani: Choroba nie jest karą Bożą ani dla pojedynczych osób, ani dla całych społeczności, narodów, kontynentów albo nawet dla całej ludzkości. Choroby należą do naszej ludzkiej natury, jako wrażliwych i kruchych istot.” Brat Christoph Goedereis, prowincjał Kapucynów, wyjaśnił to trafnie w jednym wywiadzie w ostatnich dniach: ”Coronavirus nie jest karą Bożą podobnie, jak Aids. Oczywiście znajdą się zawsze ludzie,którzy tak twierdzą… . Jednocześnie sytuacja ta zaprasza do zadania sobie pytania: Mogę z tej sytuacji wyciągnąć duchową, religijną nauczkę?….Jaki pożytek wyciągniemy z tego?   Dla siebie wolno mi uczynić z tej pandemii duchowe ostrzeżenie, wyciągnąć wnioski – to mała, delikatna różnica w porównaniu do tezy, że to sam Bóg zesłał tę pandemię.” To bardzo ludzkie w tej sytuacji odczuwać niepewność i strach. Ukrzyżowany i Zmartwychwstały Chrystus woła do nas -na podstawie świadectwa ewangelii -w takich potrzebach:” Nie lękajcie się !”(Mt28,5) Znajdujemy w tym pociechę, zachętę i przekonanie w wierze. Wyrazem naszej wiary w Zmartwychwstanie jest codzienne bicie dzwonów o godzinie 19:30. Dzwony zapraszają nas o jednej porze do wyrażenia znaku naszej wiary poprzez modlitwę, wspomnienie, zapalenie świecy lub poprzez zatrzymanie się w ciszy. One i my wszyscy mają cały świat przed oczami…! Przyjmijcie te słowa,jako wyraz naszej jedności z Wami wszystkimi. Szczególnie przekazujemy wam pozdrowienia i życzenia Bożego błogosławieństwa od naszego Ordynariusza Biskupa dr Felixa Genna. Niech Pan chroni wasze dusze i ciała. Niech Bóg wam błogosławi!

Münster, 25 marca 2020- Uroczystość Zwiastowania Pańskiego

Biskup Dieter Geerlings                                               Franz -Thomas Sonka

 

 

 

Katholiken anderer Muttersprache im Bistum Münster

 

Weihbischof em. Dieter Geerlings              Bischöflicher Beauftragter

Franz-Thomas Sonka                                  Referatsleiter im BGV

 

Liebe Schwestern und Brüder der Katholischen Missionen und Gemeinden anderer Muttersprache im Bistum Münster,

Ihnen allen ein herzlicher Gruß!

In diesen Wochen erleben wir eine krisenhafte Gesamtsituation, wie wir sie in unseren Breiten seit dem 2. Weltkrieg nicht erlebt haben: hervorgerufen durch die Verbreitung des Corona-Virus. Das verantwortliche Bemühen in aller Welt geht dahin, die Verbreitung dieses Virus zu verlangsamen. Das führt zu drastischen Maßnahmen, auch hier in unserem Land. Wir zitieren aus einem gemeinsamen Wort der katholischen, evangelischen und orthodoxen Kirche in Deutschland: „Sie können sicher nachvollziehen, wie schwer es uns gefallen ist, in diesen beunruhigenden Zeiten alle öffentlichen Gottesdienste auszusetzen. Gerade in schweren Zeiten ist es für uns Christen eigentlich unabdingbar, die Nähe Gottes zu suchen, indem wir uns zu gemeinsamen Gebeten und Gottesdiensten versammeln.“ Um die Pandemie einzugrenzen, müssen wir im Moment unsere Nähe durch Distanz zeigen. Das ist ein Akt der Nächstenliebe. Die Einschränkungen treffen uns alle. Vielleicht sind manche selbst oder in ihrem Umfeld, ihrer Familie oder Bekanntschaft – auch in der Heimat – von Erkrankung oder gar Tod betroffen. „Viele sind aufgrund des gesellschaftlichen Stillstands in ihrer wirtschaftlichen Existenz bedroht und mit großen Zukunftssorgen konfrontiert“, heißt es im gemeinsamen Wort. Jetzt ist in besonderer Weise eine Zeit der Solidarität angesagt. Und auch des Dankes an alle, die im Gesundheitswesen oft bis zur Erschöpfung dafür sorgen, dass die Erkrankten gut versorgt werden. Der Dank gilt den vielen freiwilligen Helferinnen und Helfern für die unterschiedlichsten menschlichen Notsituationen und Schwierigkeiten in diesem Zusammenhang. Der Dank gilt all denen, die alleine, in der Familie oder in Gebetsgruppen beten, den Rosenkranz beten, sich eventuell dafür sogar im Internet verabreden. Weltweite Ausmaße hat die Pandemie: „Sie betrifft nicht nur uns, sondern auch die Menschen in den Kriegsregionen des Nahen Ostens, insbesondere Syriens, und in den Flüchtlingslagern. Da hier Schutzmaßnahmen fehlen, ist ihr Risiko zu erkranken sogar noch größer. Deshalb dürfen wir auch sie nicht aus dem Blick verlieren.“ So das gemeinsame Wort; und weiter: „Als Christen sind wir der festen Überzeugung: Krankheit ist keine Strafe Gottes – weder für Einzelne, noch für ganze Gesellschaften, Nationen, Kontinente oder gar die ganze Menschheit. Krankheiten gehören zu unserer menschlichen Natur als verwundbare und zerbrechliche Wesen.“ Bruder Christoph Goedereis, Provinzial im Kapuzinerorden, hat das in einem Interview dieser Tage gut auf den Punkt gebracht: „Corona ist genauso wenig eine Strafe Gottes wie Aids. Natürlich gibt es immer Leute, die mit solchen Geschichten daherkommen…… Gleichwohl lädt die Situation dazu ein, sich die Frage zu stellen: Kann ich einen spirituellen (religiösen) Lerneffekt aus dieser Lage ziehen? …. Welchen Nutzen ziehen wir daraus? Die Pandemie darf ich für mich zu einem spirituellen Ereignis machen – das ist ein kleiner, feiner Unterschied zu der These, dass Gott die Pandemie direkt gesandt hätte.“ Es ist sehr menschlich, in dieser Situation Verunsicherung und Angst zu spüren. Der gekreuzigte und auferstandene Christus ruft uns nach dem Zeugnis der Evangelien in solcher Not zu „Fürchtet euch nicht!“ (Mt 28,5) Wir dürfen darin Trost, Ermutigung und Zuversicht finden. Ausdruck unseres Osterglaubens ist das täglich Läuten der Kirchenglocken um 19.30 Uhr. Die Glocken laden uns ein zu einem Zeichen des gemeinsamen Glaubens zur gleichen Zeit durch ein Gebet, ein Gedenken, ein Entzünden einer Kerze oder durch ein stilles Verweilen. Sie und wir alle haben die ganze Welt im Blick…! Verstehen Sie diese Zeilen als Ausdruck unserer Verbundenheit mit Ihnen allen. Besonders übermitteln wir Ihnen die Grüße und Segenswünsche unseres Bischofs Dr. Felix Genn.

Bleiben Sie behütet an Leib und Seele. Gott segne Sie!

Münster, 25. März 2020 Fest der Verkündigung des Herrn

+Dieter Geerlings                                     Franz-Thomas Sonka

źródła obrazu

  • image-herb: David Liuzzo
image-herb